XXXIV

Klaus:

Kolejny dzień mijał , Caroline nie budziła się . Już dwa tygodnie siedzę przy jej szpitalnym łóżku . Lekarze mówili że prędko się nie obudzi,mimo tego miałem nadzieję że niedługo zobaczę jej uśmiech i piękne oczy. Uśmiechłem się pod nosem na to wspomnienie. Bardzo za nią tęskniłem. Nie mogłem jej znów stracić. Postanowiłem przystać na propozycję Sailas'a . Wziąłem mojego skarba na ręce i wyszedłem z szpitala. 

Kol :

Klaus przystał na propozycję Silasa , byłem przerażony bo wiem że Caroline jest dla Klausa wszystkim , że oddałby za nią życie .Wiem że ją kocha. Martwiłem się o brata jak zniesie rozłąkę z ukochaną .

Miałem ogromną nadzieję że nie wyłączy uczuć . Kiedy o tym rozmyślałem do salonu wbiegła Rebekah ...

Sailas:

Rozmyślałem jaką Klaus podejmie decyzję . Przez dwa tygodnie czekałem na niego. Powoli traciłem nadzieję że ją zobaczę .Była piękna , chciałem ją przemienić w wampira lecz o tym Klaus nie musiał wiedzieć . Nagle do mojej rezydencji szeroko otworzyły się drzwi i wszedł Klaus , trzymając tą piękną istotkę na ręcach . Poczułem ukłucie zazdrości . 

- Klaus, jednak zdecydowałeś się przyjąć moją ofertę? 

- Tak , choć bądź świadomy tego że umowa jest umową  i jeśli ty dotrzymasz słowa , jeśli ona się ocknie . To ja spełnię twoje żądanie . 

Zrobił surowy wyraz twarzy. 

- Dobrze , jesteś w stanie oddać mi ją na 100 lat ?

- Jeśli tak uratuję jej życie , jestem na to gotów.

- Będę się trzymał ściśle naszej umowy . W takim razie zacznijmy. 

Podszedłem do leżącej na sofie Caroline , nagryzłem swój nadgarstek i przyłożyłem jej do ust . Dziewczyna zaczęła pić , a co najważniejsze jej organizm przyjmował bez problemu moją krew . 

Wstałem i podszłęm do Klausa

- Do zobaczenia za 100 lat .

Po czym zamknąłem mu drzwi przed nosem .

XXXIII

 Klaus :
Jak on mógł mi to zrobić  ? Okazał się nie tylko dwu tysięcznym nieśmiertelnym ale też bezczelnym i aroganckim dupkiem . Lecz musiałem przystać na jego propozycję . Dla niej . Kocham ją , dlatego też muszę zgodzić się na jego propozycję ni zważając na to co Silas będzie chciał w zamian . Po krótkim monologu , wyjąłem mojego smartfona i zacząłem dzwonić do mojego młodszego brata - Kola .
Niestety nie odbierał telefonu , co mnie bardzo zdziwiło . Postanowiłem zadzwonić do Rebeki .
Odebrała po paru sygnałach .
- Niklaus , cieszę się że dzwonisz .
- Ja też , masz gdzieś przy sobie Kola ?
- Nie , nie ma go .
- Rozumiem , a czy mogłabyś mu przekazać że dzwoniłem ?
- Jeśli go spotkam przekażę mu .
Nie żegnając się rozłączyłem się i udałem się w kierunku . . .

Rebekah :
Kiedy Klaus się rozłączył schowałam mój nowy telefon do kieszeni :

Postanowiłam poszukać Kola ,  przechodząc się po Nowym Orleanie nie mogłam go znaleźć . Dopiero po chwili znalazłam go na ul. Burbon Street . Podeszłam do niego mówiąc : 

- Klaus dzwonił , był zdenerwowany . Pokłóciliście się ?

- Nie ,
- Prosił byś do niego oddzwonił .
- Zaraz oddzwonię .
Wyraz twarzy Kola był nie odgadniony .
Odwrócił się do mnie plecami mówiąc :

- Już zdecydował . . . .

XXXII

Silas : 

Byłem zdziwiony , a jednocześnie ciekawy czego Kol może chcieć . Chłopak wyglądał na skupionego . Po dłuższej chwili odezwał się : 

- Co musimy zrobić aby Caroline znów stała się człowiekiem ? 

Zaśmiałem się pod nosem :

- Caroline nie może stworzyć żaden wampir , ani jej zabić . 

- Bo ?

- Wtedy ją zabijecie .ZABIJECIE CZŁOWIEKA . 

- Jest sposób aby ona była wampirem ? 

- Jest . 

- Jaki?

Byłem rozbawiony ciekawością Kol'a na ten temat .

- Musi mieć moją krew w organiźmie i to ja muszę ją zabić .

-Świetnie , zbieraj się jedziemy do Paryża . 

- Nie pojadę z tobą . 

- Pojedziesz .

- Nie .

- Bo ? 

- Nic za darmo .

- Czego chcesz ? 

- Najpierw chcę porozmawiać z Klausem . 

- Jasne już wykręcam do niego numer. 

Klaus : 

Szedłem korytarzem szpitala , kiedy zadzwonił mówi telefon . Dzwonił Kol , ciekawe czy znalazł już Silasa. 

Jak się okazało , po drugiej stronie odezwał się Silas . Znalazło się rozwiązanie dla Caroline ,  lecz Silas chciał w zamian . . . 

Odłożyłem wściekły słuchawkę . . .

*******************************************************************************

 DLA KAMILI <33

XXXI

Kol :

Właśnie szukałem Silasa , w trakcie poszukiwań  postanowiłem wejść do MYSTIC GRILL  . To był jeden z najlepszych barów w którym można było się napić .

W barze jak zwykle kręciło się sporo ludzi . Podeszłem do lady przy której stała kelnerka .
- Co podać ?
Miała bardzo słodki głosik .
- Poproszę Burbon .
- Poproszę dowodzik .
- Dowodzik ? ( Spytałem zdziwiony ) .
- Tak nie wyglądasz mi na pełnoletniego .
- Aż tak atrakcyjny jestem ?
- Czy ktoś tu mówił że jesteś atrakcyjny ?
- A jestem ?
- Jesteś niczego sobie , to co z tym dowodzikiem ?
Myślałem że zapomniała , starałem się ją zagadać  ale nici z tego . Musiałem użyć perswazji . Spojrzałem  jej brązowe oczy

 po czym powiedziałem :
- Pokazałem ci mój dowodzik , teraz sprzedaj mi butelkę Burbon'u na koszt firmy .
Po czym ona powtórzyła zauroczona :
- Pokazałeś mi swój dowodzik , teraz sprzedam ci butelkę Burbon'u na koszt firmy .
- Świetnie .
Kiedy kasjerka poszła po butelkę Burbon'u , zobaczyłem kogoś kogo miałem nadzieję tu spotkać . Silasa pod postacią Tylera. Kelnerka podała mi Burbon , a ja uśmiechłem się

i poszłem w kierunku Tylera/Silasa .
- Witaj Silas . ( Powiedziałem cwaniacko ) .
- Kol .! ( Odchrząknął , pijąc Jack'a Daniels'a ) .
- Skąd wiedziałeś że to ja  ?
- Ponieważ wiem że Tyler nie lubi Jack'a Daniels'a.
-  Serio ?

Spytał zdziwiony .
- Nie żartuję .
- Co u Caroline?
- Własnie w tej sprawie Cię szukałem .

Upiłem łyku Burbon'a . . . 

*********************************************************************************Dla Kamili :** , dziękuję za dzisiejszy dzień ;))

XXX

 Klaus :

Kiedy lekarz poążał  w moją stronę od razu zauważyłem ze coś jest nie tak .  Był bardzo zdenerwowany .
Jego twarz wyrażała współczucie . Miałem złe przeczucia . . . Z grobową miną podszedł do mnie 

Spojrzał na mnie po czym powiedział :
- Jest pan bratem pani Forbes ?
- Nie , jestem jej bliskim znajomym .
Nie chciałem mówić , ani opowiadać w jakiej sytuacji znajduje się teraz z moją najdroższą .To zbyt intymne.
- Przepraszam ale mogę udzielać informacji tylko rodzinie .
Powiedział przepraszająco .Zezłościł mnie , miałem ochotę skręcic mu kark . lub wyrwać serce  .
Musiałem użyć perswazji . ponieważ on nigdy by mi nie powiedział co się dzieje z Caroline .
   Spojrzalem w jego oczy i powiedziałem

- Powiedz mi co dolega Caroline ?
- Jest w kiepskim stanie . . .
- Mówiłeś to już.
Byłem zdenerwowany .
- Straciła dużo krwi , dlatego tez wprowadziliśmy ją w śpiączkę farmatologiczną
 Bylem w szoku .

- Kiedy ją zamierzacie wybudzać ?
- Wtedy gdy jej organizm będzie w pełni sił .
Zamarłem , wiedziałem że może to potrwać parę miesięcy , albo nawet i lat . Caroline jest człowiekiem , wcześniej była wampirem . Jej organizm funkcjonował inaczej niż u innego człowieka rany wolniej się goiły , jej kości były kruche . Bardzo szybko można było jej wyrządzić krzywdę , była taka krucha . . .  

Byłem przerażony . . .

- Czy mogę ją zobaczyć ?

- Tak , leży w sali 34 . 

 Szybko pognałem do sali w której leżała moja ukochana , zobaczyłem ją jak leżała na szpitalnym łóżku 

. . .  Widząc ją umarłem chyba  z tysiąc razy  . . .

___________________________________________________________________________________

Rozdział dedykuję moje koleżance KAMILI ,  polecam wam jej bloga :

http://germangie-life.blogspot.com/